I N S T R U K C J A U P R A W Y
UWAGA!
WSZYSTKIE ROŚLINY POWINNY BYĆ ROZPAKOWANE NATYCHMIAST PO OTRZYMANIU PACZKI I JAK NAJSZYBCIEJ WYSADZONE
CEBULE KWIATOWE
ACIDANTERA - Acidanterę można uprawiać na każdej dobrze przepuszczalnej glebie, bogatej w próchnicę i zasobnej w składniki pokarmowe. W naszych warunkach klimatycznych rośliny nie są
zimotrwałe, dlatego sadzi się je pod koniec IV lub na początku V, wykopuje jesienią ( 3-4 tygodnie po przekwitnieniu). Wymaga stanowiska słonecznego.Bulwy po oczyszczeniu przechowujemy przez zimę w temperaturze pokojowej.
AMARYLIS - Cebule sadzi się do doniczek tak, aby 1/2 cebuli znajdowała się nad powierzchnią ziemi. Kiedy pąk kwiatowy osiągnie wysokość 5 cm doniczki z roślinami wystawia się do światła i rozpoczyna podlewanie. Rośliny zakwitają po 4 lub 5 tygodniach. Do lipca nawozimy rośliny nawozem do roślin doniczkowych. W sierpniu przerywamy nawożenie i ograniczamy podlewanie. We wrześniu kiedy rośliny tracą liście należy je przenieść do ciemnego pomieszczenia do temp.16 oC. Jeżeli cebula ma kwitnąć w mieszkaniu co roku musi przejść okres spoczynku (2 -3 miesiące ), po którym roślinę przesadza się w świeże podłoże.
ANEMONY, ZAWILCE - Bulwki sadzimy do ziemi żyznej, próchniczej i przepuszczalnej, po uprzednim namoczeniu w letniej wodzie przez 10 godz. Sadzić należy w październiku lub na wiosnę na gł. 8-10 cm . W lecie rośliny zapadają w stan spoczynku (zasychanie liści) jest to sygnał do zaniechania podlewania. Anemony nie wymagają wykopywania na zimę, pozostawiamy
je na tym samym miejscu.
AGAPANT AFRYKAŃSKI - Wymaga gleby gliniastej z dodatkiem torfu i piasku oraz obfitego podlewania w czasie wegetacji.Rozmnażanie odbywa się przez podział starszych roślin od III do VIII. Agapant nie znosi mrozów, dlatego powinien być uprawiany w dużych donicach, misach lub kubłach, wystawianych wiosną do ogrodu. Jesienią należy przenieść donice do piwnicy, ograniczyć podlewanie i przechowywać w temp.1 - 8 oC.
BABIANA - Lubi stanowiska słoneczne, ciepłe, osłonięte. Potrzebuje ziemi żyznej, przepuszczalnej, o odczynie obojętnym. Bulwy sadzi się do gruntu w początkach maja co 5-10 cm na gł. 5-7 cm . Podczas wegetacji należy ją systematycznie podlewać. Babianę wykopuje się po zaschnięciu liści. Bulwki przechowujemy przez zimę przesypane suchym piaskiem lub trocinami w temp. 15 oC. Rozmnażamy za pomocą bulwek przybyszowych lub nasion.
BEGONIE - Bulwki sadzić na głębokość około 3 cm, stroną wgłębioną i szorstką do góry. Podhodować w doniczkach lub skrzynkach do ukazania się kiełków. Stosować wilgotną ziemię doniczkową. Doniczki przechowywać w temp. pokojowej lub nieco niższej. W okresie formowania się rośliny, unikać ostrego światła słonecznego. Po 15 V wysadzać na balkonie lub w ogrodzie do ziemi próchniczej, żyznej i zawsze wilgotnej. Begonie silnie się rozrastają więc należy je sadzić co 25 cm, regularnie nawozić. Świetnie rosną w miejscach niezbyt silnie nasłonecznionych. Pędy zawierają dużo wody i dlatego w mokre lata są wrażliwe na szarą pleśń. Najlepsze są stanowiska osłonięte ale przewiewne. Kwitną od IV do przymrozków. Na początku X bulwy wykopujemy, suszymy i czyścimy. Przechowywujemy je w piwnicy w pojemnikach w torfie.
CRINUM - Można uprawiać na ciepłej, osłoniętej rabacie i w doniczkach na parapecie. Sadzić
wiosną na taką głębokość, aby wierzchołek cebul był tuż nad powierzchnią gruntu. W doniczkach
umieścić cebule w podłożu dla roślin doniczkowych zawierającym glinę z dodatkiem piasku. Ustawić doniczkę w pełnym, ale rozproszonym świetle. Podczas wzrostu podlewać obficie;
po kwitnieniu dalej utrzymywać wilgotność. Przesadzić wczesną wiosną - jest to konieczne.
W ogrodzie uprawiać crinum w głębokiej, żyznej, próchnicznej, wilgotnej, ale przepuszczalnej
ziemi w pełnym słońcu. W drugiej połowie IX wykopać cebule i przechować do wiosny w piwnicy.
Ponownie wysadzić do gruntu na przełomie kwietnia i maja. Uwaga - wszystkie części rośliny mogą powodować komplikacje ze zdrowiem po zjedzeniu, a kontakt z sokiem roślinnym
może podrażnić skórę. Rozmnażanie przez wysiew nasion zaraz podojrzeniu lub przez oddzielenie cebul przybyszowych.
CHLIDANTUS - Rzadko spotykana roślina cebulowa do uprawy wiosenno - letniej. Wymaga słonecznego miejsca i żyznej przepuszczalnej gleby. Cebule należy wysadzać do gruntu wiosną tj. od IV do V na głębokość 3 - 5 cm .W trakcie wzrostu odchwaszczać, w miarę potrzeby podlewać i zasilać nawozami. Chlidantus jest rośliną częściowo mrozoodporną toteż bezpieczniej będzie wykopać cebule po przekwitnieniu, następnie zasuszyć, oczyścić i przechować przez zimę podobnie jak mieczyki. Roślina rozmnażana jest przez cebule przybyszowe wiosną.
CYGAŃSKI KWIAT - Wymaga gleb żyznych, dobrze przepuszczalnych. Bulwki należy sadzić do gruntu w kwietniu i maju na głębokość 5-7 cm Rośliny wykopuje się zaraz po zaschnięciu liści, usuwa resztki korzeni i przechowuje w piwnicy.
DALIE - Są wrażliwe na przymrozki, dlatego można je sadzić dopiero w połowie maja. Stanowisko powinno być w pełni nasłonecznione, chronione od silnych wiatrów. Wierzchołek bulwy sadzić na głębokość 7 cm . Odległość między roślinami ma wynosić 40 cm. Kwitną od połowy VII do pierwszych przymrozków. Jeżeli chce się uzyskać duże kwiaty, należy usunąć niektóre boczne pączki. Po pierwszych przymrozkach łodygi przycinamy i karpy wykopujemy. Do przechowywania bulw najlepiej nadaje się piwnica. Korzenie oczyścić i lekko przesypać torfem.
FREZJA - Należy ją uprawiać na glebach piaszczystych z dodatkiem próchnicy. Wymaga stanowiska osłoniętego od wiatrów. Rośliny wykopujemy przed pierwszymi przymrozkami. Po oczyszczeniu i przesuszeniu bulwy przechowujemy w temp. pokojowej.
GLOKSYNIA - Bulwy gloksyni należy sadzić w ziemi zasobnej w składniki
pokarmowe i przepuszczalnej. W czasie wegetacji rośliny należy dokarmiać nawozami
wieloskładnikowymi. Po przekwitnięciu gloksynia zaczyna przechodzić w okres spoczynku
co objawia się żółknięciem i zasychaniem liści, jest to znak do zaprzestania podlewania
i dokarmiania roślin. Przesuszone bulwy wraz z doniczką przenosimy do piwnicy i przechowujemy przez zimę. Na wiosnę bulwy przesadzamy do świeżej zasobnej ziemi
i umiarkowanie podlewamy.
HOMERIA - Roślina ta wymaga słonecznego stanowiska i przepuszczalnej gleby. Nadaje się do uprawy w doniczce jak i w gruncie. Sadzimy ją wiosną na głębokość 3-4 cm . W czasie wegetacji systematycznie odchwaszczamy i w razie suszy podlewamy. Jesienią wykopujemy, oczyszczamy i przechowujemy przesypane torfem lub piaskiem w piwnicy. Rozmnaża się z nasion, przez podział bulwek lub odrosty jesienią.
HIACYNT LETNI - (Galtonia) - Lubi stanowiska słoneczne lub półcieniste, ziemię żyzną, łatwo nagrzewającą się i umiarkowanie wilgotną. Cebule sadzimy wiosną od kwietnia do maja na gł. 8-15 cm w odstępach co 15-20 cm .W czasie wegetacji ziemia powinna być stale umiarkowanie wilgotna. Rośliny wykopuje się IX lub X . Liście należy obciąć, a cebule przenieść do ciepłego, przewiewnego pomieszczenia. Po przeschnięciu cebule czyści się i przechowuje w temp.
10-15 oC, aż do wiosny. Galtonię rozmnaża się za pomocą cebulek przybyszowych i z nasion.
ISMENA - Lubi miejsca półcieniste, ciepłe, osłonięte od wiatrów. Gleby żyzne, przepuszczalne, wystarczająco nagrzane. Do gruntu należy sadzić cebule dopiero po 15 maja,
na głębokość 10 - 20 cm. Przy sadzeniu należy uważać, aby nie uszkodzić korzeni. Cebule wykopuje się w 4 - 5 tygodni po przekwitnięciu, kiedy liście zaczynają żółknąć, nie później niż
w połowie września. Po oczyszczeniu i przesuszeniu cebul przechowujemy je w pomieszczeniu o temp.15 - 18 oC, lekko przesypane torfem. Do doniczek sadzimy cebule w III,IV,V. Nie należy
nadmiernie podlewać roślin, ale utrzymywać stale wilgotną ziemię. Gdy liście zżółkną
zaprzestajemy podlewania i pozwalamy roślinie zaschnąć. Rośliny przez zimę pozostają w doniczce. Wiosną cebule wyjmuje się i przesadza do nowej ziemi.
IRYS HOLENDERSKI - Wymaga gleb lekkich, przepuszczalnych i zasobnych w składniki pokarmowe. Sadzić cebule w IV. Głębokość sadzenia 10-12 cm . Na wiosnę od początku wegetacji podlewać i zasilać. Po zżółknięciu liści należy cebule wykopać, oczyścić i przechowywać w piwnicy, podobnie jak mieczyki.
IXIA - Roślina w naszych warunkach klimatycznych nie zimuje w gruncie toteż konieczne jest wykopywanie cebul i ich przechowywanie. Dlatego dla wygody zaleca się uprawiać iksję w pojemnikach (koszykach, doniczkach) z żyznym próchnicznym podłożem. Pojemniki z wysadzonymi cebulami należy wystawić do ogrodu lub zadołować na rabatach. W okresie wegetacji zalecane jest obfite nawadnianie i odchwaszczanie. Cebulki wykopujemy po zaschnięciu liści i przechowujemy w chłodnym pomieszczeniu
w temperaturze 10 -12 oC.
JASKIER - Bulwki sadzimy w IV-V do żyznej i przepuszczalnej ziemi na głębokość
5 -7 cm . Rośliny najlepiej udają się na stanowiskach słonecznych i wilgotnych. Zasychanie liści jest sygnałem do wykopania bulwek, które po przesuszeniu przechowujemy w piwnicy.
KALLA - Zakupione rośliny sadzimy do doniczek z żyzną, zasobną w składniki pokarmowe, przepuszczalną i lekko kwaśną glebą. Doniczki możemy
umieścić w mieszkaniu lub przenieść do ogrodu lub na taras. Co 10 - 14 dni zasilamy
rośliny nawozami wieloskładnikowymi. Po przekwitnięciu kalla zaczyna przechodzić
w stan spoczynku co objawia się zółknięciem i zasychaniem liści. Jest to znak do zaprzestania podlewania i zasuszenia roślin. Rośliny wystawione do ogrodu przenosimy
do mieszkania, aby uchronić je przed jesiennymi przymrozkami. Zasuszone bulwy
wyjmujemy z doniczki, czyścimy i przechowujemy w wilgotnym torfie lub trocinach.
Wiosną bulwy wysadzamy ponownie do doniczek, podlewamy i zasilamy.
KANNA - wyjątkowo dekoracyjna roślina wymagająca żyznego podłoża i podlewania w okresie kwitnienia. Rozmnażanie odbywa się przez podział kłączy wczesną wiosną. Kanna nie zimuje w gruncie, dlatego konieczne jest wykopywanie jej po pierwszych przymrozkach i przechowywanie do wiosny w piwnicy. Kłącza powinny być przesypane wilgotnym torfem lub trocinami. Kanny wysadza się dopiero po 15 V w odstępach co 50 cm . W czasie wegetacji wymaga intensywnego nawożenia.
KOMELINA - Bulwiaste korzenie należy wysadzić do gruntu z początkiem maja na gł. 8-12 cm w odstępach co 10-15 cm . Wykopywanie bulw rozpoczynamy w momencie gdy zaschną liście tj. IX. Przechowujemy je przesypane torfem, trocinami lub piaskiem w piwnicy.
KROKOSMIA - Swoim wyglądem i sposobem uprawy przypomina mieczyka. Do gruntu sadzimy ją w IV-V na głębokość 7-8 cm . Kwiaty o barwie cynobrowej ukazują się w VII-VIII. Lubi stanowiska słoneczne, gleby próchniczne, przepuszczalne. Na początku X wykopujemy cebule i przechowujemy w piwnicy.
LEUKOKORYNE - Cebule sadzić na głębokość 10 cm, na słoneczne, przewiewne stanowiska. Zasilać nawozami płynnymi w okresie gdy roślina ma liście. Po kwitnieniu ograniczyć podlewanie i w okresie letniego spoczynku utrzymywać sucho. Leukokoryne nie zimuje w gruncie, cebule wykopuje się we wrzesniu.
LIATRA - Lubi stanowisko słoneczne, glebę żyzną, próchniczną i umiarkowanie wilgotną. Bulwiaste korzenie liatry są chętnie zjadane przez gryzonie, dlatego najlepiej sadzić ją w plastikowych koszyczkach. Rozmnażamy je przez podział bulwkowatych korzeni wiosną lub wysiew nasion w II-III. Zimuje w gruncie. W mroźne zimy zalecamy okrywanie roślin gałązkami jodłowymi lub liśćmi.
LILIE - Lilie nie są wrażliwe na mróz. Sadzi się je, gdy tylko ustąpią przymrozki. Najlepiej rosną na glebach bogatych w próchnicę, pulchnych i przepuszczalnych . Lilie sadzimy na wzniesionych zagonach na głębokość trzykrotnej wysokości cebuli, co najmniej co 10 cm, na stanowiskach w pełni nasłonecznionych. Lilie raz posadzone zdobią ogród przez 3-5 lat w jednym miejscu (przesadzamy w IX). Ściółkowanie zagonu torfem lub kompostem zapobiega wysychaniu gleby. Cebule lilii zbudowane są z łusek, które mogą szybko wysychać. Po pierwszych przymrozkach lilie orientalne należy dobrze zabezpieczyć przed mrozami (okryć igliwiem lub torfem) lub też wykopać ich cebule na zimę.
LILIOWIEC - Dobrze rośnie na glebie żyznej i wilgotnej, ale znosi również mniej zasobną i suchszą. Wymaga stanowiska słonecznego. Sadzić należy tak aby szyjka korzeniowa znalazła się ok. 3 cm pod powierzchnią ziemi. Rozmnażamy przez podział kłącza w VIII-IX. Usuwanie przekwitniętych kwiatostanów powoduje obfitsze i dłuższe kwitnienie. Na wiosnę usuwamy zeschłe liście i łodygi kwiatowe, wskazane jest nawożenie roślin wiosną nawozem wieloskładnikowym.
NERINA - Roślina cebulowa do uprawy w doniczce i w gruncie. Cebule sadzimy do doniczek tak aby ich wierzchołki nieco wystawały ponad krawędź doniczki. Od maja zaczynamy zasilanie nawozami płynnymi. Zwykle w połowie maja rośliny zaczynają się przebarwiać, stopniowo żółkną; wówczas ograniczamy podlewanie, a przez czerwiec-sierpień w ogole ich nie podlewamy. Latem rośliny wystawiamy na działanie słońca i trzymamy je tak długo, dopóki nie powstaną pędy kwiatowe. Nastepnie przykrywamy je lekko ziemią, podlewamy. Kwitną po kilku tygodniach, w okresie od września do grudnia. Roślin nie należy zbyt często przesadzać (co 2-3 lata).
MIECZYKI - Wspaniałe kwiaty cięte, które można sadzić w grupach, od kwietnia do czerwca włącznie. Jeżeli zostaną posadzone w odstępach dwu tygodniowych, nie będą kwitły jednocześnie i dzięki temu radość z kwiatów będzie dłuższa. Zaleca się podpierać mieczyki drutem, by nie przewracały się przy silnym wietrze. Wymagają gleb bardzo żyznych i luźnych. Lubią ciepło i pełne słońce. Sadzić na głębokości 8 cm . Na początku X bulwy po wykopaniu złożyć w suchym i chłodnym miejscu. Kiedy łodyga i korzenie zaschną, należy usunąć ich resztki
i oczyścić bulwę. Przechowywać w suchym miejscu w piwnicy.
OGON SMOKA - Prawdziwa ciekawostka, uprawiana ze względu na okazałe, ale niezbyt ładnie pachnące, bardzo duże kwiaty powstające latem. Najlepiej sadzić bulwy w miejscach osłoniętych,
ale słonecznych np. u podstawy słonecznych ścian. Bulwy sadzić wiosną, na głebokość 15 cm
w próchniczną, dobrze przepuszczalną glebę, która wysycha latem. Bulwy nie są całkowicie zimotrwałe, najlepiej wykopywać je wczesną jesienią i przechowywać w piwnicy w lekko wilgotnym torfie podobnie jak begonie.
SPREKELIA - Na wiosnę cebule sprekelii zaczynają wypuszczać liście i pędy kwiatowe. Należy je posadzić do żyznej, piaszczystej i przepuszczalnej ziemi, zapewniając dobry drenaż wody. Do jednej doniczki szerokości 15 cm można posadzić nawet 3 cebule sprekelii. Sadzi się tak głęboko, aby tylko szyjka cebuli wystawała nieco z ziemi. Doniczkę stawiamy w ciepłym, dobrze oświetlonym miejscu. Roślinę należy podlewać tak, aby ziemia przez cały czas była wilgotna. Po kwitnieniu roślinę zasilamy do połowy sierpnia. Jesienią, gdy liście wyraźnie zaczynają żółknąć ogranicza się podlewanie i pozwala roślinom zapaść w spoczynek. Ziemia w doniczce może całkowicie wyschnąć. Cebule zimują w pomieszszczeniu o temperaturze 15-18 oC, w doniczce.
SAUROMATUM - Bulwy odznaczają się zadziwiającą cechą kwitnienia bez ziemi i wody. Kwiaty ukazują się wczesną wiosną z bulw umieszczonych bezpośrednio na parapecie. Liście ukazują się po kwitnieniu wtedy umieszcza się bulwę w doniczce z żyzną i przepuszczalną ziemią, do gruntu na głębokość ok. 10 cm, można przesadzić gdy minie zagrożenie przymrozków, w miejscu słonecznym i umiarkowanie wilgotnym.
ŚNIEDEK - Lubi miejsca słoneczne, lekko zacienione. Gleby próchniczne, przepuszczalne, dostatecznie wilgotne, o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym. Rozmnaża się za pomocą cebul przybyszowych, które wykopujemy jesienią i przechowujemy w temp. 15 oC, przesypane torfem lub piaskiem.
TYGRYSÓWKA - Cebule sadzi się do gruntu od początku IV odstępach co najmniej 10 cm i na głębokość 7-8 cm. Wykopywanie cebul rozpoczynamy w momencie zasychania liści tj. koniec IX, początek X . Oczyszczone z ziemi cebule należy przesypać piaskiem i przechowywać w temp. 3-8 °C aż do wiosny.
TUBEROZA - Roślinę tę można uprawiać w doniczce na oknie jak również w ogrodzie. Do gruntu bulwy wysadzamy wiosną do żyznej, przepuszczalnej ziemi. Wymaga stanowisk ciepłych i słonecznych. Przez cały okres wegetacji roślinę należy podlewać tak, aby ziemia przez cały czas była wilgotna. Wykopujemy dopiero w październiku i po przesuszeniu przechowujemy w piwnicy. Do doniczki wysadzamy wiosną i ustawiamy w miejscu o temp. 12-15 C. Po ukazaniu się pierwszych liści roślinę należy zacząć podlewać. Kwitną po 3-4 miesiącach od wysadzenia.
TRITONIA - Interesująca roślina wymagająca stanowisk słonecznych, gleb próchnicznych, przepuszczalnych i dobrze nawożonych. Bulwy sadzi się od IV do VI na głębokość 5 cm . Po przekwitnieniu i zaschnięciu liści (IX) należy je wykopać oczyścić i przechowywać w piwnicy.
ZEFIRANT - Lubi ciepłe słoneczne stanowisko oraz żyzne i przepuszczalne gleby. Cebule sadzi się do gruntu w IV na gł. 6-10 cm w odstępach co 5-10 cm, najlepiej w grupach. Cebule wykopuje się po zaschnięciu liści i przechowuje w piwnicy przesypane piaskiem lub torfem.
OZDOBNE DRZEWA I KRZEWY LIŚCIASTE
SADZENIE
Przed sadzeniem roślinę z gołym korzeniem (w balocie) należy namoczyć w wiadrze z wodą na ok. 3-5 godzin. Do dołu przed posadzeniem należy nasypać dużo kompostu lub torfu. Po posadzeniu ziemię lekko udeptujemy i obficie podlewamy. Uprawa gleby pod drzewami i krzewami ozdobnymi polega na płytkim przekopaniu wiosną i wyściółkowaniu torfem lub rozłożonym obornikiem w ciągu lata. Pamiętajmy o stałym podlewaniu aby nie dopuścić do przesuszenia gleby.
BUDLEJA DAWIDA - Łatwy do uprawy krzew rosnący dobrze na większości gleb, lecz najlepiej rośnie na glebie żyznej i przepuszczalnej. Wymaga stanowiska słonecznego. Roślina posadzona wiosną, kwitnie w lecie na jednorocznych pędach. Na zimę trzeba roślinę okopczykować podobnie jak róże. Wiosną następnego roku krzew przycinamy krótko, zanim roślina rozpocznie wegetację. Kwiaty budleii swoim zapachem przyciągają motyle. Rozmnażać można z sadzonek zielnych na wiosnę lub częściowo zdrewniałych w VII - VIII.
BERBERYS - Jest niezastąpionym krzewem w ogrodach o gorszej, pieszczystej glebie, gdyż
posiada duże zdolności przystosowawcze do słabych gleb. Udaje się na każdej glebie, nie wymarza w mroźne zimy, wymaga słonecznego stanowiska, jest odporny na zanieczyszczenia przemysłowe i komunikacyjne. Berberysy sadzi się pojedynczo - wtedy nie wymagają cięcia, lub
w grupach jako żywopłoty strzyżone lub nie formowane. Cięcie należy wkonywać trzykrotnie:
w marcu, w czerwcu i w sierpniu.
BUK PURPUROWY - Drzewo rosnące dobrze także w miastach o
silnie zanieczyszczonym powietrzu .Wymaga gleb żyznych ,gliniastych lub
gliniasto - piaszczystych , lubi gleby wapienne. Buk ma duże zapotrzebowanie na
wodę w lecie, nowo posadzone drzewa należy obficie podlewać w okresach suszy .
Wzrost jest początkowo bardzo powolny . Drzewo dobrze znosi cięcie i strzyżenie
dlatego może być stosowany na formowane żywopłoty. UWAGA; nie należy
przycinać drzewka zaraz po posadzeniu.
BUKSZPAN - wymaga gleb żyznych zawierających wapń, na glebach bez
wapnia rośnie słabo. Doskonale znosi susze i zanieczyszczone środowisko
miejskie. Formowanie bukszpanu wykonuje się dwa razy w roku, w marcu
i w połowie lata. Przycina się tegoroczne przyrosty pędów, skracając je o1/3 długości.
DATURA - Lubi miejsca osłonięte od wiatru i pełne nasłonecznienie. Aby datury pięknie kwitły, należy przestrzegać trzech zasad: do uprawy wybrać jak największy pojemnik, co tydzień nawozić płynnym nawozem wieloskładnikowym oraz obficie podlewać w dni upalne nawet trzy razy.
Bielunie są wrażliwe na mróz, przed wystąpieniem pierwszych przymrozków należy je przenieść do chłodnej piwnicy (może być zupełnie ciemna). Podczas zimowania nie dopuścić do całkowitego wyschnięcia bryły korzeniowej. W ciemnym pomieszczeniu roślina zrzuca liście. Przed wystawieniem rośliny na zewnątrz pędy silnie przyciąć. Innym sposobem jest przechowywanie bulwiastych korzeni datur podobnie jak dalii. Przed nastaniem jesiennych przymrozków należy roślinę mocno przyciąć, wyjąć z podłoża, włożyć do pojemnika z torfem. Wiosną posadzić ponownie, na zewnątrz wynieć dopiero w maju.
DEREŃ JADALNY-
DZIURAWIEC -
FORSYCJA - Mało wymagający krzew, który dobrze znosi warunki miejskie. Dobrze rośnie na każdej dostatecznie wilgotnej glebie. Obficiej kwitnie na stanowisku słonecznym. Po kwitnieniu przycina się gałęzie stare, aby spowodować wytworzenie nowych, które zakwitną w przyszłym roku. Farsycja nadaje się na naturalne, wysokie nie strzyżone żywopłoty.
HORTENSJA OGRODOWA - Najlepiej rośnie na glebach żyznych, próchnicznych, średnio wilgotnych o niskiej zawartości wapnia. Wymaga stanowiska nie w pełni nasłonecznionego. Rozmnażamy przez sadzonki zielne latem (VI-IX). Do połowy sierpnia nawozimy nawozem do hortensji. Wiosną przycinamy krótko wszystkie pędy ubiegłoroczne, gdyż kwitną one na pędach jednorocznych. W celu uintensywnienia niebieskiej barwy kwiatów zaleca się podlewanie roztworem siarczanu glinu lub ałunem potasowym.
HIBISKUS SYRYJSKI - Wyjątkowo dekoracyjny krzew osiągający wys. ok. 2 m.
i taką też szerokość. Preferuje gleby próchnicze i przepuszczalne. Wymaga stanowiska słonecznego i zacisznego. Jest rośliną zimotrwałą, lecz wymagającą w naszym klimacie okrycia na zimę, najlepiej gałązkami drzew iglastych lub słomą. W celu uzyskania pożądanego kształtu i usunięcia pozimowych uszkodzeń krzew należy na wiosnę poprzycinać co sprzyja także kwitnieniu. Nie przycinany hibiskus słabiej kwitnie.
Pamiętajmy o systematycznym podlewaniu i nawożeniu. Uwaga: liście hibiskusa
rozwijają się późną wiosną do tego momentu roślina wygląda jak przemarznięta.
HORTENSJA DRZEWKOWATA - wymagania glebowe i stanowisko
podobne jak u hortensji bukietowej. Krzewy wymagają delikatnych
podpór, gdyż kwiatostany są tak ciężkie, że często pokładają się na
ziemi a nawet łamią. W okolicach o surowszych zimach zaleca się
okrywanie podstawy krzewu liśćmi lub warstwą kompostu.
Przemarznięte pędy należy wiosną krótko przyciąć.
JABŁOŃ KWIECISTA -
JAŚMINOWIEC -
MAGNOLIA - wymaga żyznych, próchnicznych gleb. Najlepiej rośnie
w miejscach lekko wilgotnych, ale przepuszczalnych, ciepłych. Odczyn
gleby powinien być lekko kwaśny pH 5-6. Na glebach o odczynie obojętnym
lub zasadowym występuje chloroza czyli żółknięcie liści. Powoduje to osłabienie
wzrostu, a nawet obumieranie roślin. Magnolie lubią zaciszne miejsca osłonięte
od wiatru, słoneczne lub półcieniste. Ze względu na płytki system korzeniowy
należy je podlewać w czasie suszy i nawozić, nie powinno się przekopywać ziemi
pod krzewem, najwyżej lekko motyczkować. Wskazane jest ściółkowanie gleby
wokół roślin, co pomaga utrzymać wilgoć w glebie. Starsze rośliny w naszym
klimacie są wytrzymałe na mróz, natomiast młode rośliny należy okrywać najlepiej
słomą przez 3 - 4 zimy od momentu wysadzenia.
MIGDAŁEK -
OGNIK SZKARŁATNY - Krzew o przeciętnych wymaganiach glebowych, lubi miejsca słoneczne gdzie lepiej kwitnie,owocuje i ma zwarty, gęsty pokrój.Przy sadzeniu należy uważać aby nie dopuścić do przesuszenia korzeni, w wątpliwych przypadkach krótko przyciąć gałęzie.W surowe zimy część pędów może ulec przemarznięciu; usuwamy je sekatorem, na wiosnę po ścięciu roślina odrasta.Rozmnażanie tylko wegetatywne przez sadzonki zielne wczesnym latem
lub w jesieni.
PERUKOWIEC - krzew na ogół mało wymagający, znosi nienajlepsze warunki glebowe,
wymaga gleby lekkiej, suchej, lekko wapiennej. Toleruje zacienienie, ale kwitnie obficiej
w słońcu. Młode pędy mogą przemarzać podczas surowych zim, ale krzew szybko odbija po przycięciu. W pierwszych latach po posadzeniu dobrze jest przed nadejściem zimy
okryć glebę wokół rośliny warstwą liści i gałązek. Duże krzewy należy od czasu do czasu
przyciąć w celu lepszego rozkrzewienia. Najlepszym miejscem do posadzenia perukowca w ogrodzie jest wyeksponowane, nasłonecznione miejsce na trawniku.
PIERIS JAPOŃSKI - Dekoracyjny krzew o liściach zimozielonych. Dobrze się czuje w połączeniu z wrzosami. Odpowiada mu gleba o odczynie kwaśnym, wilgotna, idealna jest ziemia wrzosowa.
Ziemie pod pierisy nalezy przygotować tak jak pod wrzosy. Lepiej rośnie na osłoniętym, lekko zacienionym stanowisku. Chronić młode pędy przed późnowiosennymi przymrozkami.
PIGWOWIEC - Jest to roślina mało wymagająca, rośnie na każdej glebie ogrodowej zawierającej dostatecznie dużo wapnia. Obficie kwitnie na miejscu słonecznym ale znosi też miejsca lekko zacienione. Odrosty wyrastające z szyjki korzeniowej wycina się aby nie zagłuszały krzewu.
PRUSZNIK - Bardzo oryginalny krzew o wspaniałych niebieskich kwiatach zebranych w grona.
Wymaga stanowiska nasłonecznionego i osłoniętego od wiatru, np. przed scianą o południowej wystawie. W surowe zimy może przemarznąć, w takich przypadkach trzeba krzewy okrywać słomą. Prusznik wymaga gleb żyznych, należy więc wzbogacić podłoże kompostem lub substratem torfowym. Prponowana płożąca odmiana to niski krzew do 1 m wysokości, który szeroko się rozrasta do 2,5 m i wspaniały jako roślina zadarniająca.
PORZECZKA KRWISTA -
RODODENDRONY, AZALIE , WRZOSY - należą do tej samej rodziny
wrzosowatych, wymagają bezwzględnie gleb o odczynie kwaśnym, o pH 4,5-5,5. Podłoże powinno być dość żyzne i zawsze umiarkowanie wilgotne, nie może zawierać dużo wapnia, gdyż pierwiastek ten wpływa niekorzystnie na wzrost. Dlatego w typowych ogrodach przed sadzeniem roślin glebę należy wcześniej przygotować. Polega to na dodaniu do gleby ogrodowej torfu kwaśnego i wymieszaniu z glebą ogrodu. W tak przygotowane podłoże sadzi się rośliny.
Dla wrzosów i wrzośców wystarczy wymiana na głębokość około 30 cm, natomiast dla rododendronów i azalii potrzebna jest wymiana na głębokość 50-60 cm.
RÓŻA POMARSZCZONA - Udaje się na glebach bardzo ubogich, toleruje stanowisko suche i kwaśny odczyn gleby. Jest odporna na mróz i znosi dobrze zanieczyszczenie powietrza. Jest bardzo łatwa w uprawie. Wydaje obficie odrosty korzeniowei może być rozmnażana przez odkłady z pędów. Szybko się rozrasta. Jest często stosowana do tworzenia żywopłotów.
Jest to roślina miododajna
TAMARYSZEK - rośnie dobrze na glebach lekkich, piaszczystych, przepuszczalnych, nie udaje się na glebach ciężkich i podmokłych. Jest wyjątkowo odporny na suszę. Źle znosi przesadzanie. Zaleca się co kilka lat odmładzać krzewy, polega to na przycięciu pędów nad ziemią. Z odrastających pędów powstaną nowe, piękne rośliny.
TAWUŁA WCZESNA - Roślina bardzo odporna, toleruje suche stanowiska i zanieczyszczenie powietrza. Odpowiednia do nasadzeń pojedynczo, na nieformowane żywopłoty i do dużych pojemników.
WAJGELA -
WIŚNIA AMANOGAWA -
WIERZBA HAKURO NISHIKI - roślina światłolubna. Należy sadzić ją na glebach
wilgotnych, żyznych, ale rośnie dobrze również na glebach mniej zasobnych.
Łatwa w uprawie, charakteryzuje ją intensywny wzrost. Dobrze znosi cięcie
i strzyżenie, które należy wykonywać w marcu. Rozmnażanie przez sadzonki
zdrewniałe , które zakorzeniają się bardzo łatwo.
ZŁOTOKAP - wymaga gleb żyznych, zawierających wapń oraz dużo słońca. Jest wytrzymały na suszę i dobrze rośnie w miastach. Podczas surowych zim może podmarzać, należy wtedy usuwać uszkodzone pędy wiosną. Roślina szybko się regeneruje. Mocne cięcie krzewów nie j est wskazane.
ŻYLISTEK - Krzew doskonały do nasadzeń pojedynczych jak również można z niego tworzyć nie cięte szpalery. Może rosnąć na każdej byle nie za suchej glebie ogrodowej. Lubi stanowiska nasłonecznione, słabiej kwitnie w miejscu zacienionym.
ŻARNOWIEC - Żarnowce wymagają pełnego słońca i żyznej ale niezbyt bogatej, przepuszczalnej, lekko kwaśnej gleby. Nie lubią przesadzania. W celu zagęszczenia krzewu należy po przekwitnięciu przyciąć pędy. Rozmnażamy latem przez półzdrewniałe sadzonki lub z nasion jesienią.
RÓŻE
RÓŻE - przed posadzeniem pozostawić na jedną noc w wiadrze z wodą. Starannie przekopać ziemię i przygotować odpowiednio duży dół do sadzenia, tak aby korzenie mogły być swobodnie rozłożone. Róże sadzić na takiej głębokości by miejsce oczkowania (zgrubiała część ) , z której wyrastają pędy znalazła się około 5 cm pod ziemią. Przekopana ziemia powinna być wymieszana z kompostem lub przefermentowanym obornikiem, rozrzucona na korzeniach i ostrożnie ugnieciona. Po posadzeniu obficie podlać. Róże pnące sadzone przy ścianie wymagają więcej uwagi dlatego, że w pobliżu fundamentów jest zazwyczaj jałowa ziemia, którą odpowiednio wzbogacamy dobrą ziemią z przerobionym obornikiem. Różę należy posadzić w odległości ok. 20 cm od muru. Ze względu na to że przy murze często jest bardzo sucho różę należy dodatkowo podlewać, nawet gdy roślina zacznie już normalnie rosnąć. Kopczykowanie róż na zimę powinno nastąpić dopiero po wystąpieniu przymrozków. Cięcie róż przeprowadzamy wiosną około 2 tygodnie po zdjęciu okrycia. Pędy przycinamy na 2-4 oczka licząc od nasady pędu.
ROŚLINY PNĄCE
Posadzenie kilku pnączy tuż przy domu lub pergoli da nam piękne, zielone ściany i stworzy w ogrodzie przyjemny zaciszny nastrój. Dla roślin które mogą piąć się po ścianach domu (samoczepnych), musimy staranniej przygotować dołki, gdyż gleba pod murami jest zwykle uboga, pełna gruzu. Dołki robimy możliwie obszerne a jałową ziemię wybieramy i zastępujemy ziemią żyzną. Silne pnącza takie jak BLUSZCZ i WINOBLUSZCZ wymagają odpowiedniej przestrzeni zarówno na wysokość jak i na szerokość.
CHMIEL ZWYCZAJNY - Najlepiej czuje się na stanowiskach, ciepłych, słonecznych, osłoniętych od wiatru. Wymaga zasobnej, dobrze przygotowanej gleby. Późną jesienią rozłożyć ściółkę z dobrze przegniłego obornika lub kompostu ogrodowego. Część nadziemna zimą całkowicie obumiera, a w ciągu lata znacznie przyrasta. Gdy się rozrośnie, dorasta w sezonie do 7 m.
POWOJNIKI - lubią miejsca słoneczne a gleby żyzne, próchniczne, umiarkowanie wilgotne, bogate w wapń. Dlatego podczas sadzenia dodanie garści nawozu wapniowego lub mączki kostnej będzie bardzo korzystne dla tej rośliny. Zabieg ten powtarzamy każdej wiosny. Powojnki to pnącza, które nie przyczepiają się dość silnie, dlatego konieczne jest stosowanie podpór i podwiązywanie. Sadzimy je przy altanach, płotach, murach a także przy drzewach i krzewach. Powojniki są dosyć mrozoodporne, ale w surowe zimy mogą przemarzać. Okrywanie na zimę polega na usypaniu nad korzeniami kopczyka z ziemi lub suchych liści , aby zabezpieczyć korzenie przed przemarznięciem. Pędy stare, suche lub zniszczone usuwamy wczesną wiosną, wycinając je u nasady.
LONICERA - Najlepiej rośnie w lekkim cieniu, ale toleruje prawie wszystkie warunki i stanowiska. Róślina mało wymagająca, aby jednak obficie kwitła, należy glebę użyźnić obornikiem lub ziemią
kompostową. Dobrze prezentuje się przy pergoli lub przybudówkach ogrodowych. Do czasu aż rośliny się rozrosną, mogą wymagać podwiązywania. Wiosną pod młode rośliny stosować nawóz do róż lub krzewów kwitnących.
HORTENSJA PNĄCA - Odpowiednie każde stanowisko i większość gleb. Początkowo należy pędy podwiązywać aby uzyskać równomierne pokrycie powierzchni. Póżniej pnie się samodzielnie i szybko. Dobrze jest ściółkować glebę pod rośliną wiosną i jesienią przefermentowanym kompostem co zabezpiecza przed przesychaniem gleby.
MILIN - Wymaga stanowiska ciepłego, słonecznego lub lekko ocienionego a także dobrze przygotowanej i zasobnej gleby gliniastej. Znosi dobrze gleby wapienne. Milin nie jest całkowicie mrozoodporny i w ostrzejsze zimy może przemarzać jego część nadziemna, która wiosną bardzo dobrze odrasta z korzeni. Młoda roślina wymaga podpór, dookoła których może się owijać. Starsze rośliny przyczepiają się do murów, ścian za pomocą korzeni przybyszowych. Jeżeli milin nadmiernie się rozrośnie, można go przyciąć, najlepiej w końcu marca po ustaniu mrozów. Cięcie sprzyja obfitszemu kwitnieniu.
RDEST AUBERTA - Silnie rosnące, nie wymagające pnącze, może rosnąć na każdej glebie i stanowisku. Nie wymaga cięcia, ale można ciąć go wczesną wiosną w zależności od potrzeb. Jako podpory można wykorzystać uschnięte drzewa, ogrodzenia i inne. Lubi miejsca słoneczne do półcienistych na glebach bardzo słabych, suchych i silnie nasłonecznionych rośnie gorzej i ma mniejsze liście. W mroźne zimy może częściowo wymarznąć, wtedy należy usunąć sekatorem powstałe uszkodzenia mrozowe. Po takim zabiegu pnącze bujnie odrasta. Rdest auberta jest najlepszym pnączem do uzyskania szybkiego efektu.
CYTRYNIEC - Uprawiany w Polsce sporadycznie jako mrozoodporna, ozdobna roślina może być traktowany jako roślina sadownicza. Owoce (wielkości owoców jarzębiny) zebrane w grona od 4 nawet do 40 jagód, zbierane są w celach leczniczych lub spożywczych. Zawierają one schizandrę, witaminę E, łatwo przyswajalne makro- i mikroelementy. Preparaty z cytryńca (susz, soki, napary, nalewki) stosuje się przy zmęczeniu fizycznym i umysłowym, senności, wyczerpaniu, depresji, chorobach płuc, wątroby, przewodu pokarmowego, słabej ostrości wzroku. W ogródku wybieramy dla cytryńca miejsce słoneczne przy ścianie, pergoli, płocie lub innej podporze do rozpinania pędów. Miejsce sadzenia przygotować bardzo starannie: na dnie dużego dołu umieścić drenaż z drobnych kamieni, żwiru, na żwir wysypujemy dobrze rozłożony obornik lub dobrą ziemię kompostową, pozostałą część dołu wypełniamy mieszanką torfu, ziemi kompostowej z ziemią miejscową. Po 2-3 latach należy wybrać 2-3 najsilniejsze pędy i podwiązać je do podpór pionowo do góry. Krzewy przycinać co roku wczesną wiosną przed rozpoczęciem wegetacji. Usunąć pędy stare i chore a zeszłoroczne boczne skrócić nad 12-15 pąkiem. Należy pamiętać o regularnym i obfitym podlewaniu również o nawożeniu. Krzewy zaczynają owocować w 4-6 roku. Z jednej rośliny można zebrać 1-5 kg jagód.
BLUSZCZ POSPOLITY - Rośnie dobrze w słońcu, w umiarkowanym i pełnym cieniu. Pnie się bez dodatkowej pomocy prawie po każdej powierzchni. W pierwszych latach po posadzeniu roślina może się nie piąć, tylko rozkrzewia się. Nie wymaga cięcia. Nawozić jesienią lub wczesną wiosną dobrze rozłożonym obornikiem.
WISTERIA - Najlepiej rośnie na glebach żyznych, na stanowiskach słonecznych, ciepłych, osłoniętych. Przez 3 - 4 lata po posadzeniu rośnie wolno, potem silniej wytwarzając 1- 2m. przyrostu rocznie. Zimą pędy mogą przemarzać, ale łatwo odbijają z podstawy. Wymaga corocznego nawożenia od IV - VI i podlewania, zwłaszcza gdy wisteria rośnie na glebach lekkich
w pobliżu murów i drzew. Przycinanie pędów może przyspieszyć kwitnienie. Jesienią w listopadzie usuwa się część przyrostów z ostatniego sezonu. Jeżeli po kilku latach wisteria nie rozpoczyna kwitnienia pomimo przycinania pędów, konieczne jest wykonanie cięcia korzeni. Tniemy je wiosną w marcu wbijając szpadel możliwie głęboko dookoła roślin, w odległości
1.5 -2 m od nich.
KIWI PSTRE - Ciekawostka w asortymencie roślin z gatunku kiwi. Roślina jest całkowicie odporna na mróz. Jest efektownym pnączem owijającym się dookoła podpór, stanowiąc świetną osłonę płotów, murów, pergoli i altan.Najlepiej rośnie na ciepłych osłoniętych od wiatru stanowiskach. Najlepsze są stanowiska zachodnie , kiwi pstre nie lubi pełnego słońca,nie jest samoczepne i potrzebuje podpór. Roślina zakorzenia się powierzchniowo i lubi przepuszczalną glebę. Ziemię wokół posadzonej rośliny wzbogacamy przefermentowanym obornikiem. Takie nawożenie powinno się stosować co roku wiosną. W czasie uprawy ważne jest silne podlewanie, gdyż wymaga dużo wody, zwłaszcza w czasie intensywnego wzrostu lub w czasie gorącej pogody. Aktinidie możemy pozostawić swobodnemu wzrostowi i przycinać tylko pędy nadmiernie zagęszczające lub przeszkadzające. Na zimę konieczne jest kopczykowanie kiwi (podobnie jak róże).
KOKORNAK - Silne pnącze o wijących się pędach. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, niezbyt ciężkich i wilgotnych. Nie można dopuszczać do przesuszania podłoża, dlatego konieczne jest ściółkowanie gleby pod rośliną zarówno jesienią jak i wiosną, wykorzystując do tego kompost lub opadłe liście. Wiosną III-IV należy zastosować nawóz wieloskładnikowy. Kokornak jest w dużym stopniu odporny na mrozy, dobrze rośnie w warunkach miejskich. Wymaga silnych i wysokich podpór, może być sadzony przy drzewach.
DRZEWA I KRZEWY OWOCOWE
Drzewa i krzewy owocowe sadzimy w podobny sposób jak drzewa i krzewy ozdobne. Dołki pod drzewa powinny być takiej wielkości aby korzenie mieściły się w nich swobodnie. Dno dołka wypełniamy żyzną ziemią np. kompostem (nigdy świeżym obornikiem). Po posadzeniu drzewko obficie podlewamy.
MINIKIWI (ACTINIDIA ARGUTA 'ISSAI') - ekscytująca ciekawostka w asortymencie roślin z gatunku kiwi. Minikiwi jest rośliną samopylną. To znaczy, że owocuje każda pojedyncza roślina, ponieważ posiada obupłciowe, samopylne kwiaty. Kwitnie bardzo obficie i produkuje dużą
ilość owoców już w młodym wieku. Roślina jest całkowicie odporna na mróz. Łączy w sobie dwie zalety, produkuje bardzo smaczne owoce i jest jednocześnie efektownym pnączem. Owoce Minikiwi są mniejsze od owoców importowanych, ale zdecydowanie słodsze i nie wymagają
obierania, ponieważ skórka jest cienka i gładka. Najlepiej dojrzewa na ciepłych osłoniętych stanowiskach, przy ścianie lub pergoli. Kiwi nie jest samoczepne i potrzebuje podpór. Roślina zakorzenia się powierzchniowo i lubi przepuszczalną glebę. Ziemię wokół posadzonej
rośliny wzbogacamy przefermentowanym obornikiem. Takie nawożenie powinno się stosować co roku wiosną. Na zimę konieczne jest kopczy-
BORÓWKA AMERYKAŃSKA - Jest wytrzymała na niskie temperatury i dobrze zimuje w naszym klimacie. Borówka ma bardzo specyficzne wymagania glebowe, wymaga gleb próchnicznych, umiarkowanie wilgotnych i kwaśnych (pH 3,8 - 4,8). Na glebach nie kwaśnych krzewy całkowicie przestają rosnąć. W uprawie amatorskiej zakwaszenie gleby można uzyskać stosując kwaśny torf. Torf miesza się z glebą w stosunku 1 : 1 do głębokości 30-40 cm . Następnie wokół posadzonych krzewów kładzie się trociny lub korę drzew iglastych. Borówka lubi zaciszne, ciepłe i słoneczne stanowisko. Ze względu na to, że krzew ten zakorzenia się powierzchniowo, co wiosnę należy ściółkować kompostem wymieszanym z kwaśnym torfem. W czasie uprawy należy pamiętać o nawadnianiu, ponieważ borówka nie znosi dłuższych okresów suszy. Wiosną wystarczy zastosować 20 g. mieszanki nawozowej na krzak gdyż borówka nie lubi dużej ilości pokarmu.
JEŻYNA BEZKOLCOWA - Jeżyna podobnie jak malina, owocuje na pędach zeszłorocznych, które po owocowaniu zamierają. Pędy tegoroczne są zimozielone. Krzewy sadzimy w rzędzie co 2-3 m. Roślina wymaga podpór.
JAGODA KAMCZACKA - Lubi stanowisko słoneczne, ziemię piaszczysto-gliniastą o pH 5,5-7,0. Krzewy należy sadzić w dołki o wymiarach 50x50x50 cm, do których wsypujemy torf wymieszany z ziemią kompostową. Ziemię pod krzewami można wyściółkować korą, torfem lub trocinami dzięki czemu nie będzie się zachwaszczać. Pielęgnacja polega na odchwaszczaniu, nawożeniu nawozami mineralnymi i kompostem. Jagoda kamczacka rośnie i obficie owocuje przez 35 lat. Odmładzanie krzewu czyli wycinanie starych pędów należy rozpocząć dopiero w dziesiątym roku uprawy. Nie wymaga okrywania na zimę.
TRUSKAWKI - Po otrzymaniu przesyłki rośliny należy natychmiast rozpakować, wysadzić i obficie podlać. W przypadku niesprzyjających warunków atmosferycznych, które nie pozwalają na wysadzenie sadzonek do gruntu ( wiosenne przymrozki ), konieczne jest przetrzymanie ich w domu. W tym celu należy truskawki wysadzić do doniczek , lub skrzynek i umieścić na parapecie okiennym w temperaturze 10 - 20 C, utrzymując stałą wilgotność podłoża. W ciągu tygodnia truskawki powinny rozpocząć wegetację i wytworzyć pierwsze listki. Po ustąpieniu przymrozków tak wyhodowane sadzonki należy przenieść na miejsce stałe do ogrodu. Truskawki mogą być uprawiane w tym samym miejscu przez 4 lata. Nie mają zbyt wielkich wymagań glebowych, można je sadzić na większości gleb dobrze utrzymujących wilgoć i lekko kwaśnych. Przed sadzeniem zaleca się nazwożenie gleby obornikiem lub kompostem w dawce 4 - 3 kg na 1 metr kwadratowy. Sadzonki wysadzamy w dołki , ugniatamy glebę wokół korzeni i obficie podlewamy przez kilka kolejnych dni. Na 1 metr kwadratowy wysadzamy od 6 - 10 roślin. Jesienią przed nastaniem mrozów młode rośliny należy okryć słomą lub liśćmi.
GRZYBNIA BOCZNIAKA - Podłoże do uprawy jest już nawilżone, pasteryzowane i zaszczepione grzybnią boczniaka. Po otrzymaniu grzybni należy otworzyć tylko, górną część kartonu, od strony
otworów w opakowaniu foliowym. Grzybnię ustawiamy w piwnicy lub innym pomieszczeniu z dostępem światła w temperaturze 12 - 15 oC i możliwością przewietrzania. Od momentu pojawienia się zawiązków grzybów w otworach folii należy zapewnić im dostęp światła (10-12 godz dziennie) oraz świeże i wilgotne powietrze. Spadki temperatury poniżej 0 oC nie są szkodliwe dla grzybni. Natomiast wzrost temperatury powyżej 35 oC może spowodować uszkodzenie grzybni. Grzyby zbieramy w momencie wyprostowania się brzegów kapeluszy,
wykręcając całą kepę. Boczniak owocuje tzw. rzutami, grzyby wyrastają raz w miesiącu przez pół roku. Z jednego opakowania podłoża można uzyskać około 2 kg grzybów. Folia chroni przed utratą wilgotności dlatego najlepiej nie usuwać jej z przerośniętego grzybnią podłoża. Zebrane
owocniki można przyrządzać jak wszystkie znane grzyby: smażyć, gotować, marynować i suszyć.
BYLINY
Większość bylin dobrze wytrzymuje zimy, jednakże przy większym spadku temperatury w bezśnieżne dni mogą one wymarznąć. Dlatego najlepiej jest okryć rośliny gałązkami iglaków, liśćmi lub słomą. Otrzymane rośliny są dobrze ukorzenionymi sadzonkami w małych doniczkach. Wiosną niektóre gatunki mogą być w stanie bezlistnym co nie zmniejsza ich jakości. Po wyjęciu roślin z doniczek należy sadzić na uprzednio przygotowane miejsce. Podłoże pod byliny powinno być szczególnie starannie przygotowane, gdyż są to nasadzenia wieloletnie. Glebę dobrze jest wzbogacić ziemią kompostową lub gotowymi mieszankami torfowymi.
ROŚLINY DO OGRODU SKALNEGO
SMAGLICZKA, DZWONEK, MACIERZANKA, ROJNIK, ROZCHODNIK, FLOKS SZYDLASTY, KARMNIK OŚCISTY, ZAWCIĄG NADMORSKI, DĄBRÓWKA ROZŁOGOWA - Wymagają gleb przepuszczalnych, piaszczystych. Najlepiej rosną na stanowisku ciepłym i nasłonecznionym. Rośliny skalne rozmnażamy przez sadzonki wierzchołkowe w VIII-IX lub przez podział
w VII-IX.
CHELONE - Nadaje się głównie do wilgotnych zakątków ogrodu na gleby ciężkie, zasobne w składniki pokarmowe. Źle toleruje okresy suszy, koniecznie należy podlewać
rośliny w lecie. Jesienią przycinać pędy. Rozmnażanie jest proste przez podział roślin
wiosną lub jesienią lub przez wysiew nasion.
CHRYZANTEMA ZIMUJĄCA -
BERGENIA - Roślina o dużych, skórzastych, błyszczących, zimozielonych liściach, ma niewielkie wymagania. Może rosnąć w każdym miejscu, także w głębokim cieniu i na każdej glebie. Bergenia ma bardzo szerokie zastosowanie. Nadaje się na suche murki, do ogródków skalnych, do obsadzania brzegów zbiorników wodnych i pod drzewa. Rozmnażać można przez podział wiosną III-IV.
BODZISZEK - Łatwy w uprawie, dobrze znosi suszę, należy do bylin bardzo trwałych. Dobrze rośnie na każdej niezbyt ciężkiej glebie. Zalecane jest zasilanie roślin nawozami wieloskładnikowymi wiosną i latem. Rozmnażanie najlepiej wykonać przez podział roślin wiosną lub jesienią.
BARWINEK - Lubi podłoże wilgotne,najlepiej gliniaste i gliniasto-piaszczyste,bogate w świeżą próchnicę. Ziemię ubogą należy koniecznie zasilić świeżym kompostem. Polecany do nasadzeń pod drzewami i krzewami w cienistych zakamarkach.Rozmnaża się łatwo
przez podział pędów na 15 cm odcinki, które sadzimy w wilgotne podłoże wczesną wiosną
lub jesienią.
CHABER - Roślina niewybredna, trwała, bardzo dobrze znosi suszę, wymaga jednak obfitego nawożenia w okresie wegetacji, gdyż należy do roślin żarłocznych. Rozmnażanie najlepiej wykonać z nasion, które wysiewa się od II do VI w inspekcie lub rozsadniku. Kiełkują dobrze, jeśli zostaną przetrzymane w niskiej temperaturze.
DZWONEK - Roślina polecana do ogródków skalnych i na rabaty. Lubi stanowisko słoneczne i półcieniste, gleby zasobne w próchnicę. Rozmnażanie przez podział roślin wiosną lub jesienią i z nasion.
DELOSPERMA -
EUPATORIUM - Bylina olbrzym polecana na gleby żyzne, ciężkie i wilgotne, wymaga nawożenia
w okresie wegetacji i ścinania pędów tuż przy ziemi przed zimą. Wysokie pędy nie wymagają podpór, gdyż są wytrzymałe na podmuchy wiatru. Rozmnażanie odbywa się przez podział roślin
wiosną lub jesienią.
FIRLETKA ALPEJSKA, CHALCEDOŃSKA - Dobrze rosną na każdej glebie ogrodowej w miejscach słonecznych. Rozmnażanie odbywa się przez podział od IV do V lub z nasion wysiewanych do inspektu od IV-VI.
FIOŁEK ROGATY - Lubi stanowisko nasłonecznione, ale chłodne, przewiewne gdyż roślina ta cierpi od silnych upałów. Rośnie dobrze na glebach średnio wilgotnych, gliniasto-próchnicznych lub piaszczysto-gliniastych. Wymaga podlewania w okresie suszy i ścinania pędów po kwitnieniu, aby pobudzić ją do powtórnego kwitnienia jesienią. W rejonach zimnych konieczne jest okrywanie roślin na zimę gałązkami iglaków. Rozmnażanie przez podział wiosną lub jesienią.
FUNKIA, HOSTA - Dobrze rosną na każdej glebie, najlepiej w półcieniu.
Wymagają stanowisk nieco wilgotnych, w suchych miejscach niestety nie rosną dobrze.
Ważne jest systematyczne nawożenie nawozami wieloskładnikowymi, gdyż rosną wtedy
bujniej, tworząc obfite, dekoracyjne rozety. Hosty należą do bylin długowiecznych,
rozmnażamy je głównie przez podział roślin wiosną w IV - V. Należy pamiętać, że
funkie późno rozpoczynają wegetację wiosną.
GAILLARDIA - Nie jest wymagająca co do gleby, może być lekka, gdyż korzeni się bardzo głęboko. Lubi stanowisko słoneczne i ciepłe. Źle znosi przesadzanie. Najlepiej rozmnaża się
ją z nasion, które kiełkują po 15 dniach. Do zabiegów pielęgnacyjnych należy usuwanie
we wrześniu wszystkich kwiatów ponad liśćmi, w ten sposób zmusza się rośliny do tworzenia nowych pędów.`
GORYCZKA BEZŁODYGOWA - Niska bylina skalna. Najlepiej rośnie na podłożu próchniczo-żwirowym, wilgotnym o odczynie lekko kwaśnym, lubi stanowisko słoneczne. Rozmnażać goryczkę możemy poprzez siew nasion, które wcześniej należy włożyć na 1-2 tygodni do lodówki w celu schłodzenia, lub przez podział rośliny matecznej.
HOUSTONIA -
IRYS SYBERYJSKI - Należy go sadzić płytko na głębokość 5 - 7 cm i przesadzać co 4 - 5 lat. Irys lubi podłoże przepuszczalne i zasobne w składniki pokarmowe. Źle rośnie w cieniu. Na wiosnę konieczne jest dokarmianie irysów nawozami wieloskładnikowymi, wtedy obficie rosną i kwitną. Najłatwiejszym sposobem rozmnażania jest podział karp po kwitnieniu.
JASKIER -
JĘZYCZKA POMARAŃCZOWA - Lubi gleby żyzne, próchniczne, gliniaste i wilgotne. Na lżejszych, suchych glebach rośnie źle i jest mało dekoracyjna. Rozmnażanie roślin odbywa
się przez podział karp wiosną (IV,V).
JUKKA - Wymaga gleby przepuszczalnej, zawierającej wapń oraz bardzo nasłonecznionego stanowiska. Źle znosi przesadzanie. Nawożenie w okresie wegetacji wzmaga kwitnienie. Jukki można rozmnażać przez sadzonki kłączowe lub podział roślin wiosną. Otrzymane kłącza należy sadzić poziomo na głębokość ok. 5 cm .
KOCIMIĘTKA -
KOSTRZEWA SINA, KOSTRZEWA NIEDŹWIEDZIE FUTRO - bardzo
wytrzymałe trawy tworzące gęste, półkoliste poduszki. Szybko się rozrastają
i tworzą zwięzłą darń, dlatego nadają się do zadarniania większych
powierzchni. Rozmnażamy je przez podział roślin od IV-IX. Wymagają stanowiska
słonecznego i półcienistego.
KRZEW MOJŻESZOWY - Roślina długowieczna, może rosnąć na tym samym miejscu przez wiele lat. Lubi miejsca silnie nasłonecznione i gleby o dużej zawartości wapnia, raczej suche. Jest bardzo wrażliwy na uszkodzenia korzeni podczas przesadzania.
Rozmnażanie najczęściej odbywa się przez wysiew nasion, które trzeba zbierać
przed zupełnym dojrzeniem i zaraz wysiewać. Siewki ukazują się w następnym
roku, kwitną po 3 latach.
KRWAWNIK PŁOŻĄCY - Byliny polecane na kamieniste skarpy i obwódki rabat. Wymagają stanowiska słonecznego, w cieniu rośliny słabo kwitną i są wybiegnięte. Dobrze rosną na podłożu ubogim i przepuszczalnym, zawierającym gruz wapienny. Rozmnażać możemy przez podział roślin wiosną lub po przekwitnięciu wczesną jesienią. Najlepsze sadzonki pozyskuje się z młodych rozetek.
LAWENDA - Lubi stanowisko nasłonecznione, ciepłe a nawet gorące. Dobrze rośnie na glebach
suchych lub średnio wilgotnych, mało żyznych. Najlepsze dla lawendy są gleby
wapienne, piaszczyste lub żwirowatogliniaste. W mroźne zimy konieczne jest okrywanie
roślin słomą lub igliwiem. Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest regularne przycinanie
kęp lawendy na wiosnę, wzmaga to wzrost i kwitnienie. Rozmnażanie odbywa się przez
sadzoki wierzchołkowe.
MOZGA DWUBARWNA
MAK ORIENTALNY - Polecany na słoneczne rabaty z glebą żyzną dość głęboką ze względu na
palowy system korzeniowy. Nie toleruje mokrych miejsc ani ciężkiej gleby, w takich warunkach
grube, palowe korzenie mogą gnić. Maki należy regularnie zasilać nawozem mineralnym, ścinać
pędy po kwitieniu, aby pobudzić rośliny do nowego wzrostu. Nie należy przesadzać dorosłych
roślin tylko małe egzemplarze. Rozmnażanie odbywa się przez sadzonki korzeniowe po kwitnieniu lub późną jesienią.
MACIERZANKA - wymaga gleb przepuszczalnych i piaszczystych.
Najlepiej rośnie na stanowisku ciepłym i nasłonecznionym. Bylina bardzo łatwa
w uprawie, miododajna i trwała. Rozmnażana jest przez sadzonki wierzchołkowe
na wiosnę i przez podział roślin poza okresem kwitnienia.
MIODUNKA -
NACHYŁEK - Rośnie dobrze w pełnym słońcu, ma wyjątkowo
skromne wymagania glebowe. Rozmnażać można go z nasion wysiewanych wiosną
lub przez podział roślin w IV-V. Bylina nie należąca do długowiecznych,
dlatego konieczne jest odnawianie nasadzenia co 2-3 lata.
NAWŁOĆ - Lubi stanowisko nasłonecznione, gleby żyzne średnio wilgotne. Ważne jest, aby
rośliny obficie podlewać w czasie suszy a także regularnie zasilać nawozem w okresie wegetacji .
Po kwitnieniu ścinać pędy kwiatostanowe, aby uniknąć samorzutnego rozsiewania. Rozmnażanie
odbywa się przez podział roślin wiosną lub jesienią.
NARADKA ODROŚLOWA - Uprawa łatwa , wymaga podłoża przeciętnie zasobnego,dobrze rośnie w miejscach słonecznych i półcienistych. Rozmnażać można z nasion, które wysiewa się
zaraz po zbiorze. Jest to gatunek bardzo zmienny, z siewu otrzymuje się niewyrównany materiał.
ODĘTKA - Bardzo szybko się rozrasta, dlatego nadaje się na duże rabaty. Zaleca się przesadzać ją co 2 - 3 lata aby nie zagłuszała innych roślin. Lubi gleby piaszczysto - gliniaste, niezbyt
suche. Z powodu braku wody traci dolne liście i staje się mniej dekoracyjna. Rozmnaża
się łatwo przez podział karp w IV - V, lub przez sadzonki wierzchołkowe w IV - VI.
POSŁONEK - Najlepiej rośnie w miejscach słonecznych, dobrze znosi susze. Lubi gleby suche dobrze zdrenowane, wapienne, kamienisto- gliniaste. Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest
przycinanie pędów po kwitnieniu, aby pobudzić rośliny do silnego wzrostu. Rozmnażanie jest łatwe przez sadzonki wierzchołkowe od VIII do X.
PENSTEMON - Bylina łatwa w uprawie, wymaga gleb lekkich,średnio wilgotnych, próchnicznych
i żyznych. W okresie wegetacji zaleca się nawożenie nawozami wieloskładnikowymi.
Ważne jest również systematyczne podlewanie. Ńajlepszym sposobem rozmnażania
jest siew nasion w okresie od IV do V.
PARZYDŁO - Mało wymagająca, wysoka bylina doskonała jako tło dla rabaty. Wymaga nawożenia, dobrze rośnie w półcieniu. Rozmnażanie przez podział karp wiosną.
PIERWIOSNEK JAPOŃSKI - Rośnie dobrze w półcieniu, gleba powinna
być żyzna , gliniasta, z dodatkiem ziemi darniowej, stale wilgotna. Na zimę warto
rośliny nieco okryć, zwłaszcza starsze, aby nie wymarzły. Najobficiej kwitną egzemplarze
młodsze. Najprostszym sposobem rozmnażania jest wysiew nasion zaraz po zbiorze.
Można też rozmnażać pierwiosnki wegetatywnie przez podział roślin po kwitnieniu.
PRZETACZNIK KŁOSOWY - Nie ma specjalnych wymagań glebowych, rośnie na każdej glebie. Znakomicie wygląda na murach i skarpach, jako roślina okrywowa. Rozmnażamy przez dzielenie rośliny przez całe lato lub przez sadzonki odrywane od rośliny matecznej w VIII i IX.
PRZYMIOTNO - Rośnie dobrze na glebach żyznych, głębokich, nie za ciężkich.
Wymaga stanowiska słonecznego i niezbyt wilgotnego, nie można przesuszać roślin.
Łatwym sposobem rozmnażania jest podział roślin na mniejsze sadzonki po kwitnieniu.
POLEMONIUM - Może być sadzony na rabatach między krzewami na stanowiskach wilgotnych z glebą ubogą w wapń, próchniczną, lekką. W takich warunkach roślina rośnie bujnie i obficie kwitnie. Łatwym i polecanym sposobem rozmnażania jest wysiew nasion od IV do VI. Nasiona kiełkują po 25 dniach. Można także rozmnażać polemonium przez pdział roślin w maju i czerwcu.
RDEST JAPOŃSKI -
ROZWAR -
RUNIANKA - Doskonała roślina na miejsca silnie zacienione o glebach wilgotnych, średnio
urodzajnych. Jest długowieczna nie przemarza, łatwa w uprawie. Rozmnażanie odbywa się
przez podział roślin lub przez sadzonki sporządzane latem.
ROZCHODNIK ŁOPATKOWY - jest delikatniejszy od pozostałych rozchodników, dlatego uprawiać go należy na glebie piaszczystej, ubogiej w wapń w miejscach suchych. Na glebach zbyt wilgotnych pędy łatwo opadają i roślina traci swój poduszkowaty pokrój. Zalecane jest rozmnażanie przez sadzonki od VIII do X.
ROZCHODNIK KAUKASKI - wymaga gleb przepuszczalnych i piaszczystych.
Najlepiej rośnie na stanowisku ciepłym i nasłonecznionym, ale toleruje także cień.
Bylina bardzo łatwa w uprawie, miododajna i trwała. Rozmnażana jest przez
sadzonki wierzchołkowe na wiosnę i przez podział roślin poza okresem kwitnienia.
ROJNIK -
RUDBEKIA - Znosi suche miejsca, ale brak wody wpływa ujemnie na kwitnienie. Wymaga gleby żyznej i dobrego nasłonecznienia.Jest to roślina żarłoczna, po 2 -3 latach należy rośliny przesadzać na inne miejsce, lub intensywnie nawozić w okresie wegetacji. Najlepszym
sposobem rozmnażania jest podział roślin wiosną w IV - V.
RUTEWKA -
SASANKA - Bylina krajowa na słoneczne, suche stanowiska. Chętnie sadzona w ogrodach skalnych i wrzosowiskowych na glebach lekkich, piaszczystych. Starsze rośliny źle znoszą przesadzanie. Rozmnażanie z nasion, wysiewanych po zbiorze w VI, wtedy kiełkują jeszcze tego samego roku.
SKALNICA CIENISTA - Roślina do ogródków skalnych. Znosi cień i lekki półcień. Wymaga gleby przepuszczalnej, próchnicznej. Rozmnażamy przez podział od VI do VIII lub przez sadzonki rozetkowe w IX-X.
SZAŁWIA
TAWUŁKA - Doskonała roślina okrywowa, wymaga stanowiska półcienistego i cienistego. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, lekko wilgotnych. Rozmnaża się przez podział roślin w IV.
TARCZOWNICA - Wymaga stanowiska bardzo wilgotnego, półcienistego. Najlepiej sadzić ją nad
zbiornikami wodnymi.
TROJEŚĆ - Lubi stanowisko słoneczne, gleby przepuszczalne, próchniczne. Rozmnażamy przez podział bulw, sadzonki wierzchołkowe lub z nasion wiosną. W celu uzyskania zwartego pokroju należy w okresie wzrostu przyciąć roślinę.
UŁUDKA WIOSENNA -
URDZIK ALPEJSKI -
UKWAP -
WIESIOŁEK - Lubi gleby średnio żyzne oraz miejsca suche i słoneczne. Rozmnaża się z nasion wiosną lub przez podział karpy w VIII-IX.
WIĄZÓWKA -
ZŁOCIEŃ ARKTYCZNY -
ROŚLINY WODNE
LILIA WODNA - Otrzymane w przesyłce kłącza lilii należy przesadzić do ażurowych koszy lub donic wypełnionych mieszaniną gliny, piasku i torfu w stosunku 1:1:1. Gleba nie powinna być zbyt żyzna, gdyż prowadzi to do nadmiernego rozwoju glonów w wodzie. Donice należy obciążyć kamieniem i delikatnie umieścić w zbiorniku. Optymalną porą sadzenia są miesiące od kwietnia do czerwca, gdyż w tym czasie rozpoczyna się silny wzrost roślin. Lilie powinny być sadzone w zbiornikach o głębokości od 80 cm do 150 cm w przeciwnym razie mogą wystąpić problemy z przezimowaniem. Wymagają stanowisk zacisznych i słonecznych, w półcieniu kwitną słabo. Lilie wodne rozmnażamy przez podział kłączy w maju gdy woda jest już odpowiednio ciepła. Dobrze znoszą dzielenie i przesadzanie, szybko się rozrastają i kwitną w tym samym sezonie. W zbiorniku o głębokości powyżej 80 cm rośliny pozostawiamy na zimę w wodzie, po wytworzeniu się pokrywy lodowej trzeba jednak spuścić trochę wody, aby powstała w ten sposób warstwa powietrza izolująca głębszą część zbiornika. Inny sposób polega na zupełnym spuszczeniu wody w zimie i przykryciu roślin warstwą liści (20-30cm) i deskami. Gdy zbiornik jest bardzo płytki konieczne jest wyjęcie kłączy z wody i przechowanie w wilgotnym torfie w piwnicy w temperaturze kilku stopni powyżej zera. W zbyt ciepłej piwnicy lilie wodne zbyt wcześnie wypuszczą pędy i zwiędną.
GRĄŻEL ŻÓŁTY - Rośnie do głębokości 2 m. U młodych roślin rosnących w głębokiej wodzie występują tylko liście podwodne, podobne do liści sałaty. Liście pływające są owalne. Kwitnie
od czerwca do września. Warunki uprawy i pielęgnacji są podobne jak u lilii wodnej, jednakże grążele mają mniejsze wymagania i doskonale nadają się do uprawy w małych stawach.
TATARAK PSTRY, PAŁKA PSTROLISTNA, SITOWIE TABERNEMONTANA, OENANTE -
Są to byliny bagienne, o łodygach wysokich od 50 do 150 cm . Rośliny te najlepiej rosną w płytkiej wodzie. Łatwo się rozrastają. Rozmnażamy przez podział w V-VI. Wymagają gleby gliniastej. Całkowicie zimotrwałe.
PONTEDERIA - Nadaje się do sadzenia w średnich i większych zbiornikach
wodnych. Koniecznie należy posadzić ją w ażurowej donicy, pojemniku lub koszu
wypełnionym ciężką, gliniastą ziemią. Pojemnik wypełniony ziemią trzeba przykryć
gruboziarnistym żwirem lub kamieniami. Pontederia jest rośliną wcześnie rozpoczynającą wegetację i dlatego często jej wzrost bywa zahamowany, gdyż wczesną wiosną przermarza.
Ponownie odbija w maju. Kwitnie obficie w pełnym słońcu, może też rosnąć w cieniu.
Roślina szybko się rozrasta w ciągu kilku lat wytwarza dużą kępę. Najlepszym
sposobem rozmnażania jest podział karp. W stawach lub sadzawkach niezbyt
głębokich może przemarzać.
CZERMIEŃ BŁOTNA - Należy ją sadzić w strefie płytkiej wody, do głębokości kilkunastu centymetrów lub na wilgotnym brzegu, w małych koloniach. Lubi podłoże o odczynie kwaśnym
(glina z dodatkiem kwaśnego torfu ), wodę miękką. Zimą zanika z wyjątkiem kłączy, z których
odrasta wiosną . Dekoracyjny jest pęd nadziemny , kwiatostan i owoce. Rozmnażanie jest proste
przez podział kłączy lub przez wysiew nasion bezpośrednio po zbiorze, tak aby nieprzemarzły
przed kiełkowaniem.
NYMFOIDES - Rośnie szybko, liście tworzą pływający dywan. Roślina mało wymagająca.
Sadzić ją należy w ażurowych koszach, podobnie jak lilie wodne. Uprawiać w wodzie nie głębszej
niż 60 cm. Rozmnażanie odbywa się przez podział odrostów. Jest to gatunek zimotrwały, rosnący nawet w mroźniejszych rejonach kraju.
OSOKA ALOESOWATA - Roślina pływająca, przy niskim poziomie wody ukorzenia się w podłożu. Nasada liści jest zanurzona w wodzie. Jesienią osoka opada na dno i częściowo zamiera, ale z łatwością odradza się na wiosnę.
STRZAŁKA WODNA - Roślina ma bulwiaste kłącza i zielone, ustawione w rozetę liście.
W wodzie głębokiej, powyżej 50 cm liście są wstęgowate, w płytkiej pływające - jajowate a nadwodne - strzałkowate, osadzone na długim ogonku. Może rosnąć w różnych strefach ogródka wodnego. Strzałka wodna jest niewymagająca. Dobre oświetlenie i piaszczysta ziemia z dodatkiem gliny stanowi wystarczające podłoże. W podłożu z dodatkiem obornika, rośliny rozrastają się bardzo szybko. Zimą strzałka wodna zamiera, wiosną ze zgrubiałych, bulwiastych rozłogów wyrastają młode rośliny.
NASIONA TRAW
TRAWA GAZONOWA - Najodpowiedniejszą porą zakładania trawników jest 2 poł. IV i 1 poł. V lub VIII-IX. Powierzchnię płytko przekopanej ziemi należy zagrabić i zwałować. Trawę siejemy ręcznie, rzutowo. Bezpośrednio po siewie należy całą powierzchnię ponownie zwałować. Trawnik systematycznie podlewamy do czasu całkowitego zazielenienia. Pierwszy raz kosimy, gdy trawa osiągnie wys. 7-10 cm Korzystne jest wałowanie trawnika po każdym koszeniu.